Hoe was het? Op deze vraag heb ik de afgelopen weken geprobeerd een antwoord te geven maar telkens liep ik toch wat vast. Leg maar eens uit hoe het ruikt, probeer maar eens alle gesprekken en indrukken samen te vatten en antwoord te geven op wat je zelf nog niet echt verwerkt hebt. ‘Een unieke ervaring en mooie spiegels voor Nederland’ was daarom vaak mijn antwoord. Toch probeer ik nu wat meer woorden te vinden en jullie mee te nemen, op reis naar Uganda.

Van 11 – 19 juni is een groep voorgangers uit kerken en organisaties op reis geweest naar Uganda. Het doel van deze ‘learning and blessing trip’ was om principes van het Umoja programma te ontdekken en daarvan te leren voor de Nederlandse situatie. Umoja Nederland, als initiatief van Tear en Present is vorig jaar gestart en wil kerken met een praktisch programma handvatten geven om zich te verbinden aan het dagelijks leven van mensen in de buurt. En zo vertrokken Herman Bouma (Programmaleider Umoja Nederland) en ik (bestuurslid Present Nederland) met 10 anderen naar Uganda.

‘Een unieke ervaring’ was het zeker. Een totaal andere cultuur, de hartelijkheid van de Ugandezen, de mooie verhalen over hoe God werkt in het leven van mensen die geen hoop meer hadden maar ook de chaos, slechte wegen en het stof van de rode aarde. Maar wat met name relevant is zijn de lessen, de spiegels die wij mee mochten nemen naar Nederland.

Community

‘We zijn geschapen met een ingebakken afhankelijkheid van anderen. En dit blijft, ook als ik groei in onafhankelijkheid’. Dit citaat van Desmond Tutu is een mooie beschrijving van hoe in Uganda geleefd en gedacht wordt . Maar ook hoe we soms in Nederland erg ons best doen om dit te ontkennen. Tijdens het gesprek met Stephen, die van drop-out door het Umoja proces ontwikkeld is tot een welvarende sinaasappel kweker, bleek de kracht van een community. Op onze vraag hoe hij omging met zijn ‘rijkdom’ en hoe zijn dorpsbewoners dit ervaren was zijn antwoord even duidelijk als confronterend; ‘ik heb dit gekregen van God om anderen te zegenen. En ik kan alleen ontwikkelen samen met mijn gemeenschap, anders ontstaan er kloven.’ Succes is voor hem, en vele anderen die door Umoja weer eigenwaarde hebben gekregen, geen individueel resultaat maar een vrucht van en aan de gemeenschap.

Joy

Feest vieren en blij zijn doe je altijd met anderen, met je community. Misschien is dat ook wel de reden dat Ugandezen zo blij en vol vreugde zijn. Maar de community is niet het enige geheim van de joy die we in Uganda hebben ervaren. Als je levensbehoeften niet vanzelfsprekend zijn en je meer in afhankelijkheid leeft zul je meer dankbaar zijn. De Nederlandse samenleving is veelal gericht op onafhankelijkheid en financiële zelfstandigheid. Het onderwijs systeem richt zich vooral op het vinden van een goedbetaalde baan in plaats van talentontwikkeling. Onze prestatie maatschappij en het zelf realiseren van je geluk, wat teleurstellend kan zijn, staat onze dankbaarheid vaak in de weg. Maar juist dankbaarheid voor wat je in afhankelijkheid ontvangt geeft vreugde. Tegelijk denk ik dat het ook een keus is, een keus om te vieren en vreugde te ervaren in plaats van te somberen over dat wat er niet is. Voor mij een pittige spiegel om in ons welvarend Nederland te ‘genieten van genoeg’ en daar vreugde in te vinden.

Dit was een bijdrage voor de nieuwsbrief van Present Nederland. Daarnaast gaan we vanuit Umoja ook nadenken hoe op lokaal niveau we elkaar kunnen versterken vanuit dezelfde beweging dat steeds meer mensen naar elkaar om gaan zien.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *